" />

Serwis bokserski

Bokserskie forum dyskusyjne

#1 2010-04-02 22:00:10

 Hekos

Moderator

15632520
Zarejestrowany: 2010-01-04
Posty: 276
Punktów :   

uderzanie w boksie

tylko dla wytrwałych i miłośników boksu obszerny artykuł:

1.1. Zasady Techniki boksu

Technika w boksie - to całokształt sposobów prowadzenia akcji w obrinie i ataku. Taktyczna dojrzałość boksera pozostaje w prostym stosunku do jego przygotowania technicznego. Im bogatsza jest technika boksera, tym bardzie różnorodna taktyka.
W szerokim pojęciu techniki bokserskiej zawierają sie: umiejętność szybkiego, lekkiego poruszania się po ringu, co pozwala bokserowi wybrać w błyskawicznie zmieniających się sytuacjach walki odpowiedni moment dla ataku i obrony; opanowanie wszystkich ciosów atakujących, opartych na dokładnej koordynacji ruchu, wykonywanych nieoczekiwanie, szybko, dokładnie z nieodzowną ostrością i siłą; trwałe wiadomości i nawyki w zakresie akcji obronnych, zabezpieczające przed ciosami przeciwnika; opanowanie techniki kontrciosów, w połaczeniu ich z tą czy inną obroną.
Opanować technikę boksu i stosować ją w wlace może tylko bokser wszechstronnie fizycznie przygotowany, doskonale panujący nad ruchami swego ciała.
Technika walki jest dla boksera jego orężem, którym posługuje się on, realizując swoje plany taktyczne. Dlatego technika powinna być przez boksera opanowana w zupełności, ażeby mógł on w trakcie walki posługiwać się nią pewnie i swobodnie.
Prawidłowe, celowe stosowanie dobrze przyswojonej techniki pozwala bokserowi w sposób nieprzymuszony, szybko i lekko przeprowadzać najbardziej skomplikowane i różnorodne działania.
Szybkie tempo walki wymaga, aby ruchy boksera były do maksimum celowe. Dla techniki boksu charakterystyczne jest kolejne następowanie i wzjemna zależność wszelkich ruchów: każdy ruch powinien jakby wypływać z poprzedniego, przedłużając go.
Walka w ringu charakteryzuje się nieprzerwanym następowaniem po sobie najróżnorodniejszych ruchów bojowych, wykonywanych po uprzednim wypracowaniu dogodnych pozycji wyjściowych, a wypływających z sytuacji, jakimi zakończyły się ruchy poprzednie. I tak atakując seriami ciosów, przy końcu każdego ciosu bokser przyjmuje pozycję wyjściową, z której łatwo może wyprowadzić taki czy inny cios następny. po czym nowy cios itd. Ruchy boksera, jeśliby nie potrafił on stosować na przemian obron i ciosów z naturalną płynnością, byłyby niepowiązane i kanciaste, kosztowałyby wiele wysiłku i powodowałyby rozproszenie uwagi, tym więcej szkodliwe, że bokser musi działać szybko i bez przerwy w zmieniających się warunkach.
Każdy bokser powinien dążyć do wypracowania sobie indywidualnego stylu walki, w oparciu o podstawowe zasady techniki, ogólnie przyjęte w szkoleniu.
Młodzi bokserzy powinni, poczynając od pierwszych kroków, przyswajać sobie prawidłowe nawyki. które stanowią podstawę dobrego stylu.

1.2 Pozycja bokserska

Określeniem pozycja bokserska oznaczamy wyjściową pozycję bojową, z której bokser, będąc równocześnie w stałej gotowości bojowej, może w każdym momencie rozpocząć akcję, wcielać w czyn swoje plany i uprzedzać zamierzenia przeciwnika. W ten sposób pozycja bokserska jest, w rzeczywistości, uniwersalną bojową pozycją wyjściową, stosowaną zarówno przy zaczepnych, jak i obronnych działaniach.
Walka na ringu wymaga od boksera dużego skupienia uwagi. Uwagę boksera powinny cechować czujność, ciągłość i wytrwałość. Bokser musi we właściwym czasie widzieć, jak zmieniają się przygotowawcze ruchy przeciwnika, musi umieć odgadnąć z nich charakter zamierzanego ataku czy obrony.
Pozycja bokserska w trakcie walki nic może być wciąż taka sama: zmienia się położenie rąk, nóg i tułowia; położenia wyjściowe zmieniają się w zależności od rodzaju przygotowawczych ruchów boksera, wynikających z jego zamierzeń, i od oceny zachowania się przeciwnika.
Każdy bokser w czasie walki stosuje i zachowuje pozycję bokserską wg indywidualnej maniery (rys, l). To pomaga bokserowi z największym sukcesem wykorzystać w walce swoje fizyczne i psychiczne walory.
Na przykład, mistrz ZSRR w wadze ciężkiej, Algierdas Szocikas, trzyma się na ringu w wyprostowanej, zbalansownnoj, prawostronnej pozycji, pozwalającej mu lekko i szybko poruszać się po ringu i z większym efektom posługiwać się silniejszą lewą ręką. Jego taktyce, opartej na zaskakujących atakach z dystansu, sprzyja wyjątkowa zwinność w poruszaniu się po ringu. Pozycja mistrza wagi rnuszej ZSRR Anatola Bułakowa, zmieniając się w trakcie walki, pozwala mu, działać jednakowo skutecznie zarówno w dystansie, jak i w półdystansie. Zmysł obserwacyjny i prawidłowa ocena właściwości przeciwnika, umiejętność wyboru właściwego momentu dla ataku, umiejętność reagowania we właściwym momencie i w odpowiedni sposób na poczynania przeciwnika, pozwalają Bulakowowi boksować ekonomicznie, i jakby bez pośpiechu.
Mistrz ZSRR w wadze półśredniej Ś. Szczerbakow zabezpiecza swoją obronę skupioną pozycją, wzmacniając jej szczelność unikami i odchyleniami, wykorzystując dla obrony ręce, z równoczesnym zachowaniem możliwości zadawania ciosów. W walce wykorzystuje on umiejętnie swój stosunkowo niewysoki wzrost. Wyjątkowy stopień rozwoju fizycznego, jednakowo silne ciosy z obu rąk, umiejętność odkrywania przeciwnika, a także szybkiego spostrzegania odkrytych miejsc na jego ciele i równoczesna zdolność natychmiastowego zadawania ciosów, przyczyniają się do sukcesów jego taktyki, zmierzającej prawie zawsze do decydującego zwycięstwa.
Indywidualność bojowej pozycji zależy przede wszystkim od fizycznych i psychologicznych właściwości boksera. Jednakże w początkowym okresie szkolenia indywidualizacja pozycji bokserskiej jest niedopuszczalna. Nie zapoznawszy początkującego z zasadniczą pozycją bokserską, nic nauczywszy go pewnie działać w tej pozycji, trener nic powinien jej indywidualizować. Jedynie przyswoiwszy sobie zasadniczą, ogólnie przyjętą pozycję, bokser potrafi wyrobić swoistą pozycję indywidualną, odpowiadającą jego bojowym właściwościom. W przeciwnym wypadku bokser może nabrać nieprawidłowych nawyków.
Przy indywidualizacji pozycji bokserskiej nie wystarczy kierować się tylko zewnętrznymi, warunkami fizycznymi boksera (długość ramion, wzrost itp.), nic uwzględniając jego właściwości psychologicznych. Bokser o silniejszej prawej ręce stoi lewą stroną tułowia w przód (w półobrocie do przeciwnika), zapewniając tym samym swojej prawej ręce bardziej korzystne położenie wyjściowe dla zadawania silnych ciosów. Lewa noga, wysunięta ku przodowi, opiera się o podłogę całą stopą. Prawa stopa znajduje się w odległości niewielkiego kroku w tyle i na pot kroku w prawo, równolegle do lewej, dotykając podłogi swoją przednią częścią. W stosunku do przeciwnika, stopy zwrócone są o pół obrotu w prawo. Ciężar ciała rozłożony równomiernie na obu, z lekka zgiętych nogach, co daje możliwość swobodnego wykonania kroku dowolną nogą w dowolnym kierunku. Tułów wyprostowany dla ułatwienia balansowania w czasie poruszania się po ringu.
CIĄG DALSZY NASTĄPI

Ostatnio edytowany przez Hekos (2010-04-02 22:02:00)

Offline

 

Stopka forum

RSS
Powered by PunBB
© Copyright 2002–2008 PunBB
Polityka cookies - Wersja Lo-Fi


Darmowe Forum | Ciekawe Fora | Darmowe Fora
osp co trzeba wiedziec karma dla tchórzofretki golf 4 rozpiska kontrolek golf Iv zarowka.tyl postojowa flyff acrobate yoyo build